Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/13694 E. 2013/4055 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 31/son, 62/1, 52/2. maddelerigereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Katılan vekilinin yüzüne karşı 30/03/2011 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 11/04/2011 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE, 2- Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince; İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı, sanığın tam kusurlu oluşu nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilerek, asgari hadden uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.