Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/12103 E. 2012/25914 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıkla aralarında CMK’nın 45. maddesi anlamında herhangi bir yakınlık bulunmayan tanıklar...ve ...ya, katılan ile yakınlıklarından dolayı tanıklıktan çekinme hakkının hatırlatılıp, taktiren yeminsiz dinlenilmiş olmaları, yeminle dinlenilen tanık...'ın anlatımı, mağdurun beyanı ve sanığın savunmaları ile anlaşılmış olmakla, sonuca etkili bulunmadığından, kaza öncesi 3-4 adet bira içtiğini ve alkollü olduğunu beyan eden sanığın, sol şeritten süratle seyri sırasında sağında bulunan ...nun aracı önüne direksiyon kırarak çarpıp kaçması eylemini bilinçli taksir halinde gerçekleştirdiğinin gözetilmemesi ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının miktar karşılığı belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (2) bendine “takdiren” kelimesinden sonra gelmek üzere “TCK’nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.