Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/23465 E. 2012/9419 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi Hüküm : Davanın reddine. Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Kesinleşmiş beraat kararının bizzat davacıya tebliğ edildiğinin dosya içeriğinden anlaşılamaması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.03.2010 gün ve 2009/256 esas, 2010/57 sayılı kararı da göz önüne alınarak, davanın süresinde açıldığının kabulü yerine yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de; Davacının tazminat talebine konu ettiği aracına el koyma işleminin yapıldığı 23/05/2002 tarihinde yürürlükte olan 466 sayılı Kanuna göre tazminat isteyebilme hakkı olanlar arasında 5271 sayılı CMK‘daki düzenlemeden farklı olarak ... veya eşyalarına haksız el konulmuş olan kişilerin sayılmadığı gibi, CMK 144/1-b maddesine göre de davacının sonradan yürürlüğe giren ve lehe düzenlemeler getiren kanuna göre tazminat isteyemeyeceği, ancak idare hukukunun genel esasları çerçevesinde idari yargıda devlet aleyhine tazminat davası açabileceğinden, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.