Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/22699 E. 2012/16489 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1,89/3-b,62/1,52/1-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın asli kusurlu olduğu kabul edildiği halde, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış; gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün noksanlık kabul edilmiş; hükmün gerekçesinde TCK'nın 89/3-b maddesi uyarınca cezanın yarı oranında arttırılacağı belirtilmiş ise de, hüküm fıkrasında tayin olunan temel cezada bir kat arttırım yapılması karşısında, bu husus sonuca etkili görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.