Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/16936 E. 2012/24503 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2011/16936
- Karar No
- 2012/24503
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna Aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62,52/2-4, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Gayrımenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 10/03/1979 tarih ve 1605 sayılı kararı ile belirlenen 2. Derecede Arkeolojik Sit alanında bulunduğu anlaşılan Şanlıurfa ili, Harran ilçesi, Merkez mahallesi, tapuda köy boşluğu olarak yer alan suça konu taşınmazda hükme esas alınan fen ve inşaat mühendisi bilirkişi raporlarına göre, sanık tarafından izinsiz ve ruhsatsız olarak, tek katlı, betonarme bina inşaatının üç oda, tuvalet ve banyosunun ince sıvalarının yapılmış olduğu, pencere kör kasalarının takılmış olduğu, girişteki odada sıva yapılması için hazır harcın bulunduğu, çatıdaki atika koruyucu duvarın yapıldığı, emniyet güçleri tarafından yapılan tespitten sonra taşınmazda inşai faaliyetin devam ettiği hususlarının belirlendiği, sanığın temyiz aşamasında sunduğu ancak bir kısmı suretten ibaret olup asılları mevcut olmayan belgelerden izinsiz olarak inşa edilen dava konusu yapının sanık tarafından hükümden sonra yıktırıldığı anlaşılmakla, suça konu yapının yıkılıp yıkılmadığı tespit edilerek, yıkıldığının belirlenmesi durumunda yapının ortadan kaldırılması ile fiziki ve inşai müdahalenin sona erip ermediği, sit alanının bütünlüğüne ve doğal dokusuna verilmiş bir zararının mevcut olup olmadığı, ayrıca suça konu bina inşaatı nedeniyle toprak altında yer alan kültür tabakalarına zarar verilip verilmediği hususlarının tereddüte mahal bırakmayacak şekilde araştırılarak sonucuna göre, sanığın suç kastının değerlendirilmesi hususu bozmayı gerektirmiş, Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.