Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2025/2136 E. 2025/5456 K.

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/222 Esas, 2024/62 Karar HÜKÜM : Davanın reddi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekilince temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin/ dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kullanarak meşhur hale getirdiği "..." markasını, 30.12.2011 günü 2011/18784 başvuru numarası ile 35 ve 43. sınıflarda "... Döner" ibaresi ile marka olarak tescil ettirdiğini, davalının adına tescilli markasının ismini ve logosunun birebir aynısını ürünlerinin üzerinde, tabelalarında, reklamlarında ve basılı olarak broşürlerinde kullandığını tespit ettiğini, tespit dosyasında tecavüzün varlığının bilirkişi raporuyla tespit edildiğini, kullanımın müşterileri nazarında işletmesel bağlantıya sebep olacağını, ayrıca İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/64733 soruşturma nolu dosyasıyla şikayette bulunduklarından iddianame düzenlendiğini ve ceza davasının açıldığını, davalının eylemlerine halen devam ettiğini ileri sürerek davalı hakkında marka hakkının tecavüzünün önlenmesi adına gerekli önlemlerin alınmasına, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline, kararın Türkiye genelinde yayın yapan bir gazetede ilanını talep etmiştir. Davacı vekili 12.12.2016 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 50.000,00 isim ücreti ve 45.000.00 TL 18 aylık royalty ücreti olmak üzere toplamda 95.000,00 TL'ye yükselttiklerini, alacak kalemlerine 29.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, davacının logosunu kullanmadığını, ...'a ait Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde kayıtlı 2006/53941 tescilli "..." markasının lisanslı kullanıcısı olduğunu, davacının logosu ile kendi logosunun farklı olduğunu, hak sahibi oldukları "KIRPINTI" ibareli logonun şeklini kullandıklarını, davacının tescilli markasını tescilli olduğu şekilden farklı kullandığını, üçüncü kişilere ait birçok benzer markanın bulunduğunu, tarafların iştirak alanlarının farklı olduğunu, davacının iddialarını kabul etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacı adına tescilli 2011/118784 numaralı markanın "... döner sınce 1988 ağız tadınız" ibaresinden ve şekilden oluştuğu, yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri yönünden tescilli olduğu, davacı tarafça dava açılmadan önce davalının kullanımlarının tespiti için İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2015/43 D. İş sayılı dosyasında delil tespiti talebinde bulunulduğu, bu değişik iş dosyasında davalı kullanımlarının tespit edildiği bilirkişi raporu alındığı, bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalı kullanımlarının "çılgın soslu Hatay döneri ..." ibaresinden ve şekilden oluştuğu, davalı vekilince sunulan beyan dilekçesinde davalının kullanımlarındaki esas unsurun "..." ibaresi olduğu, 2006/53941 numaralı "..." ibareli markanın dava dışı ... adına tescilli olduğu, dava dışı ... ile davalı arasında markanın kullanımı yönünden lisans sözleşmesi düzenlendiği, davalının kullanımının bu lisans hakkına dayandığının beyan edildiği, beyan dilekçesinin ekinde lisans sözleşmesinin sunulduğu, lisans sözleşmesinin delil tespiti tarihini kapsadığı, lisans sözleşmesine konu dava dışı ... adına tescilli 2006/53941 numaralı markanın "... 1969" ibaresinden ve şekilden oluştuğu, davacı tarafça marka hakkına tecavüz oluşturan kullanımlarının bulunduğu iddiaları yönünden davalı şirket yetkilisi hakkında şikayetçi olunduğu, davalı şirket yetkilisi hakkında davaya konu kullanımlara ilişkin olarak İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nin 2017/152 Esas 2022/337 Karar sayılı dosyası ile ceza davası açıldığı, ceza mahkemesince gerekçeli kararında" sanıkların kullandığı iddia edilen ... isminin geçtiği ... şekilli kullanımın müştekiye ait ... Döner isimli markadan yazı karakteri, metin içeriği, şekil ve renk olarak farklı olduğu ve ortalama tüketici üzerinde ilk bakışta her iki işletme adının ve markasının farklı olduğunun anlaşılabileceği, dolayısıyla dava konusu kullanımın tüketiciler nezdinde iltibas oluşturmayacağı gözetilerek atılı suçun unsurları oluşmadığından CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince sanıkların müsnet suçtan ayrı ayrı beraatlerine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir." belirtilerek yapılan yargılama neticesinde davalı şirket yetkilisinin beraatine karar verildiği, mahkeme ilamının istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği, ceza mahkemesince davalı kullanımlarının davacının marka hakkına tecavüz oluşturmadığına ilişkin belirlenen maddi olgunun, ceza mahkemesi kararının kesinleşmesiyle hukuk mahkemesini de bağlayacağı, bu nedenle davalı kullanımlarının davacının marka hakkına tecavüz oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, davalının "... + şekil" biçimindeki kullanımının, davacının "... Döner" marka hakkına tecavüzü teşkil ettiğinin tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat ile ilan istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/4 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.09.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.