Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/2338 E. 2023/3104 K. – Alacak

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) SAYISI : 2015/4 Esas, 2015/414 Karar HÜKÜM : Ret Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı bankadan kredi kullandığını,müvekkilinin dosya masrafı adı altında hukuka aykırı olarak alınan paranın iadesi gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinden haksız ve hukuka aykırı olarak masraf adı altında alınan 3.199,35 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek olan ve bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faiziyle birlikte iadesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde;müvekkili bankanın tacir sıfatını haiz olup münasip bir ücret isteme hakkı bulunduğunu, müvekkili bankanın davacıdan aldığı komisyon ücretinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bankalarca tüketiciden talep edilebilecek masrafların zorunlu masraflar olması gerektiği, bu masraf kalemlerinin de belirgin açık ve net olması gerektiği, tüketiciyle müzakere edilmesi gerektiği, dosya masrafı, kredi tahsis ücreti, kullandırım tutarı, kullandırım komisyonu, kullandırım diğer ücretler veya belirgin olmayacak bir şekilde diğer ücret ve masraflar başlığı altında maktuen belirlenen bir miktarın tüketiciden alınacağına dair hükümlerin haksız şart olduğunun kabul edilmesi gerektiği, Yargıtay kararlarında da vurgulandığı üzere kredinin kullandırılmasında zorunlu masrafların neler olduğu konusunda ispat yükünün davacı bankaya ait olduğunu kabul etmek gerektiği, davacının davalıdan alınan miktarın zorunlu masraf olduğuna dair belgeyi dosyaya sunmamış olduğu bu haliyle davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin 25.06.2014 tarihinde ticari kredi adı altında 277.000,00 TL kredi aldığını, davalı banka tarafından alınan krediden, kredi kullandırma ücreti adı altında 3.199,35 TL işlem masrafı alındığını, dosya masrafı adı altında hukuka aykırı olarak alınmış olan 3.199,35 TL paranın iadesi için söz konusu davanın açıldığını, dosya kapsamında mahkemenin re'sen araştırma yükümlülüğü söz konusu olduğunu, mahkemenin bu konuda eksik araştırma yapması sonucu davanın reddine karar vermesinin hukuka aykırı olduğunu, bankalarca tüketiciden talep edilebilecek masrafların zorunlu masraflar olması gerektiği, bu masraf kalemlerinin de belirgin açık ve net olması gerektiğini, dosya masrafı, kredi tahsis ücreti, kullandırım tutarı, kullandırım komisyonu, kullandırım diğer ücretler veya belirgin olmayacak bir şekilde diğer ücret ve masraflar başlığı altında maktuen belirlenen bir miktarın açıkça belirtilmesi gerektiğini, dosyada bu açıkça belirtilmediğinden müvekkilinin haksız olarak ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan haksız olduğu iddia edilen kesintinin iadesi istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 297 inci maddesi 3. Değerlendirme Dava, taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan haksız olduğu iddia edilen kesintinin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece bankalarca tüketiciden talep edilebilecek masrafların zorunlu masraflar olması gerektiği, tüketiciyle müzakere edilmesi gerektiği, dosya masrafı, kredi tahsis ücreti, kullandırım tutarı, kullandırım komisyonu, kullandırım diğer ücretler veya belirgin olmayacak bir şekilde diğer ücret ve masraflar başlığı altında maktuen belirlenen bir miktarın tüketiciden alınacağına dair hükümlerin haksız şart olduğunun kabul edilmesi gerektiği, kredinin kullandırılmasında zorunlu masrafların neler olduğu konusunda ispat yükünün davacı bankaya ait olduğunu kabul etmek gerektiği, davacının davalıdan alınan miktarın zorunlu masraf olduğuna dair belge dosyaya sunmamış olduğu, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece davanın tarafları karıştırılarak davalı banka davacıymış gibi oluşturulan gerekçe ve hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesine aykırı olduğu gibi, dava konusunun genel kredi sözleşmesine dayalı kullandırılan kredi nedeniyle davalı banka tarafından dosya masrafı adı altında alınan bedelin iadesi istemine ilişkin olduğu da gözetilmeksizin mahkemece tüketici işlemi olarak yapılan değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir. V. KARAR Açıklanan sebeplerle; Mahkeme kararının BOZULMASINA, Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.