Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2022/722 E. 2022/9626 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/722
Karar No
2022/9626
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25.11.2021 tarih ve 2020/113 E. - 2021/605 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 27.12.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının müvekkilinden tahsil ettiği paranın geri istenmesine rağmen verilmediğini, Almanya Duisburg Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açıldığını, yapılan yargılama sonucunda 15.964,58 Euro’nun faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, ayrıca yargılama masrafı olan 2.734,43 Euro yönünden de karar verildiğini, kararın kesinleştiğini iddia ederek Federal Almanya Cumhuriyeti Duisburg Asliye Hukuk Mahkemesi 2. Sivil Hukuk Dairesi'nin 2 O 455/05 numaralı dosyasında 16.04.2007 tarihinde verilen kararın ve yargılama masraflarının tayini ile ilgili hükmün tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, aynı ilamın tenfizi talebi ile açılan davanın reddine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, kesin hüküm söz konusu olduğunu, yabancı mahkeme kararına konu teşkil eden ihtilafta Türk Mahkemeleri’nin münhasıran yetkili bulunduğunu, savunma hakkının ihlal edildiğini, kararın tenfiz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davanın mahiyeti itibariyle yabancı mahkeme kararının tenfizi talebine ilişkin olduğu, yabancı mahkeme dava dilekçesinin ve kararının tebliğine ilişkin evrakların dosya içerisinde bulunduğu ve usulüne uygun olarak davalı tarafa tebliğ edildiği, kararın kesinleşmiş olduğu, yabancı mahkeme ilamının tenfizine engel bir durumun bulunmadığı, 7194 sayılı Kanun’a eklenen geçici 4. maddesinde belirtilen "pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar" ibaresi dikkate alındığında davalı şirketin bu kanun kapsamına girmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, Federal Almanya Cumhuriyeti Duisburg Asliye Hukuk Mahkemesi 2. Sivil Hukuk Dairesi’nin 2 O 455/05 nolu dosyasından verilen 16.04.2007 tarihli karar ile kararın eki mahiyetindeki masraf tespit kararının MÖHUK’un 50. ve devamı maddelerine göre tenfizine karar verilmiştir. Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/722, K. 2022/9626, T. 29.12.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2022-722-e-2022-9626-k-67b933faf69d