Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2021/3778 E. 2022/7447 K.

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 24.10.2019 tarih ve 2016/324 E- 2019/419 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.03.2021 tarih ve 2020/934 E- 2021/547 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Asıl ve birleşen davada davacı vekili; davalı tarafça kullanılan "RE LİFE" ibareli markanın davacının "REMAX" ibareli markaları ile karıştırılma ihtimali bulunduğunu, her iki markanın aynı emtia sınıfında kullanılmasının söz konusu olup, her ikisinin de benzer olduğu dikkate alındığında halk arasında karıştırılma tehlikesinin bulunduğunu, davacının markalarının tanınmış olduğunu, bu nedenle 556 sayılı KHK'nın 8-(4) fıkrası uyarınca dava konusu markanın hükümsüz kılınması gerektiğini, 2013/87144 tescil numaralı "RE LİFE" ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Asıl ve birleşen davada davalı vekili; davacıya ait markalarla dava konusu marka arasında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunmadığını, davacıya ait markalarla dava konusu marka arasında halk nezdinde karıştırılmaya neden olacak şekilde benzerlik bulunmadığını, davaya konu olayda 556 sayılı KHK'nın 8-(4) maddesinde yer alan koşulların bulunmadığını, davanın bu yönden de reddinin gerektiğini, davacının, davalının markasının kötü niyetli tescil edildiği yönündeki iddiasının da soyut bir takım açıklamalara dayanmakta olduğunu, davanın bu yönden de reddi gerektiğini savunarak, açılan davanın tüm iddialar bakımından reddine karar verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı markası hakkındaki karıştırılma ihtimali açısından her ne kadar emtiaların aynı veya benzer olması unsurunda sigorta hizmetleri, gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri bakımından benzer faaliyet alanlarında davalı markanın yer alıyor olmasına karşılık, davalı markasında yer alan life sözcüğünün ingilizcede hayat anlamına geliyor olması, davacı markalarında ise esaslı unsurun REMAX olması, taraf markalarında RE yazımı dışında unsurların farklı olması, mutad tüketici nezdinde gerek amblem gerekse yazı renkleri olarak görsel, işitsel ve anlamsal karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, tanınmışlık iddiası bakımından 556 sayılı KHK md. 8/4'de yer alan hükümlerin uygulanabilmesi için karıştırılma ihtimalinin bulunması gerekirken bu durumun somut ihtilafta yer almadığı, TMK m. 2'ye dayanak kötüniyetli başvuru iddiası bakımından da davalının başvuru tarihi itibariyle davalı markalarından yola çıkarak bu şekilde başvuru yaptığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ispat edilemediği gerekçesi ile, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının “ REMAX ” ibaresinden oluşan markası ile davalı adına kayıtlı “ RE LİFE ” ibareli markası arasında, kavramsal, anlamsal ve işitsel benzerlik olduğu, her iki markadaki " RE " harflerinin ortak olduğu, renk kombinasyonlarının aynı olduğu, her iki markada uçan balon ibaresinin bulunduğu, tescil kapsamlarının da aynı tür malları kapsadığı, dava konusu davalı markasının davacı markasının uzantısı, yeni bir versiyonu ve davacının markasının yeni biçimde oluşturulmuş bir serisi olarak algılanma ihtimalinin bulunduğu; bu şekilde davalı markasının davacı markası ile benzer şekil ve figürde kullanıldığının tespit edildiği, kullanımın ortalama tüketici nezdinde davalı taraf markasının benzer mal ve hizmetlerde kullanılması nedeniyle karıştırılmasına sebebiyet verecek nitelikte olduğu, davalı tarafın markadaki benzer renk ve fonları kullanmak suretiyle davacı taraf markasının tanınmışlığından yararlandığı, 556 sayılı KHK'nın 8-(1)-b) maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde işitsel, görsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesi ile, davacının istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeninden hüküm kurularak, asıl ve birleşen davanın kabulüne, asıl ve birleşen dosya davalılar adına Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde 2013/87144 sırasında ve 36.sınıfta tescilli "RE LİFE REAL ESTATE/GAYRİMENKUL & YATIRIM DANIŞMANLIK" markasının 556 sayılı KHK.'nın 8-(1)-b) maddesi ve 42.maddesi uyarınca hükümsüzlüğü ile marka sicilinden terkinine, karar kesinleştiğinde kararın bir örneğinin Türk Patent ve Marka Kurumu'na bildirilmesine karar verilmiştir. Karara karşı, davalılar vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 26/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.