Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2013/11623 E. 2013/17861 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/10/2012 gün ve 2011/149-2012/207 sayılı kararı onayan Daire’nin 15/04/2013 gün ve 2013/1286-2013/7278 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili; müvekkil şirket ve davalı idare arasında 2008-2009 ve 2010 yıllarında yapılan ihale sonucunda davalıya ilaçlama ve temizlik hizmeti verildiğini, 5510 Sayılı Kanunun 81. maddesi gereğince idare ile sözleşme yapan özel sektör işverenlerinin işçileri için ödediği sigorta primlerinin %5'inin hazine tarafından karşılanacağının belirtildiği, ancak davalı idarenin kendilerinin hak edişinden %5'lik kesintiler yaptığını, yapılan kesintinin yasaya aykırı olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 65.000,00 TL alacaklarının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, 5510 SK'nun 81/ı maddesi gereğince kamu kurumları ile yapılan sözleşme gereğince işçi çalıştıran özel sektör işverenlerinin çalıştırdığı işçilerin sigorta primlerinin %5'inin hazinece karşılanacağının belirtildiği, bu maddenin işverenlere işçilerin sigorta primlerini düzenli olarak yatırmaları karşılığında sağlanmış bir destek olduğu, bu nedenle hazinece ödenmesi gereken %5'lik primin davalı idare tarafından tekrar davacı şirketin hak edişlerinden kesilmesinin hukuki bir dayanağı olmadığı gerekçesiyle davacı şirketten kesilen 59.926,33 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır. Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.