Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2012/8245 E. 2012/11350 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Kofçaz Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.02.2010 tarih ve 2009/15 - 2010/1 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/01/2012 gün ve 2012/157-2012/691 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin, dava dışı Kazım Mutlu'nun davalı bankadan kullandığı tarımsal krediye kefil olduğunu, adı geçenin borcunu ödemediğini, bunun üzerine davalı bankanın icra takibi başlattığını, bu sırada müvekkilinin babasının trafik kazasında ölümü nedeniyle ilgili şirket tarafından müvekkiline miras hissesi oranında tazminat ödendiğini, davalı banka aracılığıyla müvekkiline havale edilen meblağ üzerine davalı tarafça haciz konulduğunu ve icra borçlusunun hesabına aktarıldığını, ancak söz konusu meblağın İİK'nun 82/11. maddesi uyarınca haczedilemeyeceğini, haczi kabil olmayan bir paranın takasının da söz konusu olmadığını ileri sürerek, 25.000 TL'nin el koyma tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacı ile birlikte dava dışı Kazım Mutlu ve Nihat Demirkes adlı kişilerin tarımsal kredi kullandıklarını, kredi borcunun ödenmediğini, bu nedenle icra takibi başlatıldığını, davacı adına müvekkili bankaya havale edilen paranın BK'nun 118. maddesi ve imzalanan sözleşmeler uyarınca takas ve mahsup işlemine tabi tutulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacının, dava dışı Kazım Mutlu'nun davalı banka ile imzaladığı tarımsal kredi sözleşmesine kefil olduğu, kredi borcunun ödenmediği, davacının murisinin 15.03.2009 tarihinde meydana gelen trafik kazasında öldüğü, koltuk ferdi kaza poliçesi kapsamında ilgili sigorta şirketi tarafından tahakkuk ettirilen 25.000 TL'nin davacı adına davalı banka şubesine havale edildiği, havale edilen meblağa davalı tarafından el konulduğu, davacıya havale edilen paranın hukuki niteliğinin destekten yoksun kalma tazminatı olduğu ve İİK'nun 82/11. maddesi uyarınca haczedilemeyeceği, aynı Yasa'nın 83/a maddesi uyarınca da bu paranın haczedilebileceğine dair önceden yapılan anlaşmaların geçersiz olduğu, söz konusu meblağın takasının da mümkün bulunmadığı, bu yasal düzenlemelerin aksine olan kredi sözleşmesinin 7.6. maddesinin BK'nun 19. ve 20. maddeleri uyarınca geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine 24.01.2012 tarihli kararı ile Dairemizin 24.01.2012 tarihli kararı ile onanmıştır. Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.