Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2012/5560 E. 2012/13215 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30.12.2009 tarih ve 2008/364-2009/672 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.09.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının keşidecisi olduğu 30.11.2004 keşide tarihli ve 30.000,00 TL bedelli çekin müvekkili tarafından faturalara dayalı alacaklarına karşılık olmak üzere sözkonusu çekin emrine yazıldığı Tümaş Tüketim Mamulleri Pazarlama A.Ş.’den ciro yoluyla alındığını, çekin müvekkili tarafından Koçbank Bayrampaşa Şubesine tahsil cirosuyla verildiğini, ancak çekin karşılığı olmadığından bankadan geri alındığını, bu sırada bankaca iptal kaşesi vurulmasının unutulduğunu, aynı çek anılan banka şubesine yeniden ibraz edildiğinde karşılığı olmadığından arkası yazılarak icra takibine konu edildiğini, takip sonucu müvekkili tarafından tahsil edilen paranın davalı tarafından icra hukuk mahkemesine yapılan şikayet sonucu takip konusu çekin ciro zincirinde kopukluk bulunduğu ve müvekkilinin meşru hamil olduğu konusunda hiçbir delil olmadığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmesi nedeniyle tahsil edilen paranın icra dosyasına yatırılmak zorunda kalındığını, oysaki sözkonusu çekin müvekkiline ciro yoluyla geldiğini, müvekkilinin yetkili ve meşru hamil olduğunu ileri sürerek, ciro silsilesinde kopukluk olmadığının tespiti ile davalının TTK’nun 644. maddesi uyarınca sebepsiz olarak zenginleştiği 30.000,00 TL çek bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının davaya konu çekin meşru ve yetkili hamili olmadığını, bu nedenle alacaklı sıfatının ve hak sahipliğinin bulunmadığını, TTK’nun 644. maddesine dayalı dava koşullarının oluşmadığını, çek nedeniyle müvekkilinin lehtara borcunun olmadığını, bu konuda menfi tespit ve çek iptali davasının açıldığını, davanın haksız ve dayanaksız olduğunu savunarak, reddini istemiştir. İhbar edilen banka tarafından gönderilen yazıda, davaya konu çekin kendilerine Ceylan Mob.Malz. İnş ve Tur San ve Tic A.Ş. tarafından verildiği bildirilmiştir. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen kararın bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda tüm dosya kapsamına göre, davacı yanın kesinleşmiş mahkeme kararları ile çekte yetkili ve meşru hamil olmadığının tespit edildiği, bu şekilde TTK'nın 644.maddesine göre talepte bulunma hakkının olmadığı, ayrıca sebepsiz zenginleşmeye dayanan davacının iddiasının Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/952 Esas sayılı dosyası ile çürütüldüğü, bu dosyada S.S. Saygınkent Kooperatifinin TÜMAŞ Tüketim Malları A.Ş lehine tanzim ettiği 30.000,00 TL'lik çek hususunda borçlu olmadığının tespitine ve çekin iptaline karar verildiği, bu durumda keşideci hak sahibinin davacı aleyhine zenginleşmediği, bu şekilde davalı yan yönünden iddia edildiği gibi sebepsiz bir zenginleşmenin de olmadığı, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunun 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.