Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2012/4965 E. 2012/18174 K.

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/06/2011 tarih ve 2011/337-2011/678 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, taraflar arasında koruma ve güvenlik hizmet alımına ilişkin işin ihalesinin ardından sözleşme imzaladığını, davalının müvekkili şirketin hakedişlerinden kanuna ve hukuka aykırı olarak 5510 sayılı Yasa kapsamında 21.625,00 TL kesinti yaptığını, bundan sonra da 47.825,00 TL kesinti yapılacağının taraflarına bildirildiğini, davalı idarenin yapmış olduğu kesintinin hem kanuna hem de sözleşmeye aykırı olduğunu, 5763 sayılı Kanunla 5510 sayılı yasanın 81. maddesine eklenen hazinenin beş puanlık (% 5) işveren indiriminden yüklenici firmanın yararlanacağını, hazine tarafından yapılan bu ödemelerin hakedişlerinden düşülemeyeceğini ileri sürerek, davalı kurumca davacı şirketin hakedişinden kesilen 21.625,00 TL'nın dava tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faiziyle birlikte tahsilini, yapılması düşünülen 47.825,00 TL kesintinin hukuka ve kanuna aykırı olacağının tespitini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının hakedişlerinden yapılan kesintilerin Kamu İhale Genel Tebliği'ne uygun olduğunu, hukuka aykırılığın bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 5763 Sayılı Kanunla davacı yararına getiren düzenlemenin özel sektörün desteklenmesine yönelik olduğu, kamu kurumu niteliğinde bulunan davalının davacının istihkakından kesinti yapmasının doğru olmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, 21.624,44 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalı kurumun 21.03.2011 tarihli 74 sayılı yazısı itibarı ile davacının 47.825,40 TL borçlu olmadığının tespitine, taraflar arasındaki çekişmenin bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.