Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2012/369 E. 2013/17423 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret (İstanbul 1. Denizcilik İhtisas) Mahkemesi’nce verilen 22.09.2011 tarih ve 2008/98-2011/358 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı/karşı davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01.10.2013 günü hazır bulunan davacı/karşı davalı vekili Av.... ile davalı/karşı davacı vekili Av. Mehmet Raci Alper dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin deniz ticaretinde kullanılan gemilere yakıt tedarik eden bir şirket olup, bu çerçevede “Mana” isimli geminin ilgililerinden gelen yakıt siparişi üzerine anılan gemiye 20.04.2005 ve 21.05.2005 tarihlerinde yakıt tedarik edildiğini, ancak müvekkilinin tüm taleplerine rağmen yakıt bedellerinin ödenmediğini, TTK'nın 1235/6 ve 1236. maddeleri uyarınca gemiye verilen levazımdan veya yapılmış hizmetlerden doğan alacakların gemi alacaklısı hakkı sağladığını, bu nedenle müvekkilinin söz konusu gemi üzerinde rehin hakkının bulunduğunu ileri sürerek, 273.842,51 ABD Doları alacağın ve ferilerinin faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile söz konusu alacağın TTK'nın 1235/6. maddesine göre gemi alacaklısı hakkı ve 1236. maddeye göre gemi ve teferruatı üzerinde kanundan doğan rehin hakkı verdiğinin ve alacağın rehnin paraya çevrilmesi suretiyle rehinli maldan tahsil edilebileceği hususlarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacı şirketin düzenlediği faturaların muhatabının geminin eski kiracısı olan “Sea Bridge Projects Inc.” şirketi olduğunu, iddia edilen alacağın TTK'nın 1235. maddesinde sayılan gemi alacaklarından olmadığını, bu nedenle anılan Kanun'un 1236. maddesi uyarınca gemi üzerinde kanundan doğan bir rehin hakkının bulunmadığını, davaya konu yakıt siparişinin dava dışı Sea Bridge Inc. tarafından yapıldığını, alım satım akdinin bu ./. -2- şirketle kurulduğunu, makbuzlarda yakıt bedelinden donatan ve kaptanın sorumlu olmayacağına ve gemiye bu nedenle rehin konulmayacağına dair kayıtlar bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, açtığı karşı davada ise davacı/karşı davalı tarafından haksız olarak alınan ihtiyati tedbir kararı sonucu geminin seferden men edildiğini, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 56.311,48 ABD Doları zararın davacı/karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili, karşı davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, tedarik edilen yakıtlara ilişkin sözleşmelerin davacı ile dava dışı Sea Bridge Inc. arasında akdedildiği, yakıt bedeli borçlusunun anılan şirket olup, söz konusu borçtan davalı gemi donatanı ve işleteninin sorumlu olmadığı, donatanın yakıt bedeli alacağından kanuni rehin hakkı gereğince sorumlu tutulabilmesi için ise tedarik edilen yakıtın gemi alacağı hakkı vermesi gerektiği, somut olayda söz konusu alacağın kaptanın bağlama limanı dışında bulunduğu sırada zaruret hallerinde kredi muamelesinden doğan bir alacak olduğu veya bağlama limanı dışında bulunduğu sırada zaruret hallerinde ve ihtiyaçla mahdut olarak geminin bakımı veya yolculuğun başarılması için kredi açılmaksızın kaptana bu sıfatla verilmiş levazımdan veya yapılmış hizmetlerde doğan bir alacak olduğunun kanıtlanamadığı gibi kaptan tarafından düşülen ihtirazı kayıtta "yakıt bedelinin gemi üzerinde herhangi bir rehin hakkı vermediği" hususunun belirtildiği, bu nedenlerle alacak davasının ve kanuni rehin hakkına ilişkin istemin reddine, asıl davada verilen karar kesinleşmeden karşı dava hakkında hüküm verilemeyeceği gerekçesiyle de karşı davanın tefrikine karar verilmiştir. Kararı, davacı/karşı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı/karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı/karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı/karşı davalıdan alınarak davalı/karşı davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı/karşı davalıdan alınmasına, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.