Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2012/11825 E. 2013/14636 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Samsun 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.03.2012 tarih ve 2009/101-2012/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 15 yılı aşkın bir süreden beridir %20 oranında ortağı olduğunu, müvekkiline şirket yetkilileri tarafından bu zamana kadar herhangi bir bilgi verilmediği gibi, kâr payı ödemesi de yapılmadığını, müvekkilinin hakkını arama amacıyla yaptığı faaliyetlere karşı da davalı şirketin tehdit boyutuna varan mekanizmalarla karşılık verdiğini, geçmiş yıllara dönük olarak şirket bilançolarının ve müvekkilinin payına düşen gelirin taraflarına gönderilmesi amacıyla gönderilen ihtarnameye şirket tarafından cevap verilmediğini ileri sürerek, ortaklıktan ayrılma isteminin kabulü ile fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL kâr payının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacı tarafından kâr payına yönelik alacak talebinde yıl belirtilmemesi sebebiyle alacağın zamanaşımına uğradığını, şirketin hiçbir hesap yılı sonunda kâr payı dağıtmadığını, öncelikle sermaye ve işletme yapısının güçlendirilmesine çalışıldığını, davacının TTK'nın 170. maddesi ile kendisini tanınan haklarını şirket nezdinde ileri sürmeyip, bu güne kadar kâr payı talebinde bulunmadığını, kaldı ki davacıya değişik tarihlerde değişik sebeplerle yaklaşık 100.000,00 TL ödeme yapıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, TTK'da kollektif şirkete ilişkin düzenlemeler kapsamı içerisinde haklı nedenlere dayalı olarak şirket ortaklığından çıkmaya izin verilmesine ilişkin bir düzenleme getirilmediği, taraflarca ana sözleşmede bu tarzda ortaklıktan çıkmaya izin verilmesi şeklinde hükümler düzenlenmesinin mümkün olduğu, ancak ana sözleşmede buna ilişkin bir düzenleme olmadığı, bu nedenle ortaklık çekilmez bir hal alsa dahi ortaklıktan çıkartılmasına izin verilmesi şeklinde bir dava açılamayacağı gerekçesiyle anılan talebin reddine, kâr payı alacağına ilişkin talep yönünden ise, kâr payı istemine yönelik davasının kabulü ile 10.000,00 TL'nin 01.01.2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak, davacıya verilmesine karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 534,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.