Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/6443 E. 2012/14010 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/10/2010 tarih ve 2009/188-2010/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili adına marka olarak tescilli "KAS" ibaresinin, davalı tarafından 2001 yılında 6. ve 20. emtia sınıflarını içerecek şekilde marka olarak tescil ettirildiğini, ancak davalı şirketin 29.05.2003 tarihinde tescil edilen 2001/28058 tescil numarası alan KAS markasını, Mal ve Hizmetlerin Uluslararası Sınıflandırılmasına İlişkin Nice Anlaşması uyarınca 6. sınıfta yer alan mallar bakımından 5 yıldır kullanmadığını ileri sürerek davalıya ait KAS markasının 6. sınıfta kullanılan mallar bakımından kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, markanın hak sahibi olarak davacı şirketin tespitine ve kararın ilanına karar verilmesini dava ve talep etmiştir. Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, "K.A.S." markasının davacı şirket adına ilk defa 14.12.1994 tarihinde, davalı şirket adına 6. ve 20. sınıfta yer alan emtialar için 31.12.2001 tarihinde tescil edildiği, dava konusu 2001/28058 tescil nolu "KAS" markasını 6.sınıfta yer alan emtialar için kullandığını ispat yükü kendisine düşen davalı şirketin, dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık dönem için bu markayı 6. sınıfta yer alan emtialar yönünden kullandığını ispat edemediği gerekçesi ile davalı şirket adına tescilli KAS markasının, 6. Sınıfta yer alan mallar bakımından kullanılmadığının tespiti ile davalı şirket adına tescilli KAS markasının, 556 s. KHK.nin 14 ile 42/1-c ve 42. maddeleri uyarınca 6. Sınıfta yer alan mallar bakımından (kısmen) hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,21/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.