Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/3903 E. 2012/10207 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2011/3903
- Karar No
- 2012/10207
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2010 tarih ve 2010/122-2010/692 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin muhtelif tarihlerde davalıya taşımacılık hizmeti sunduğunu ve bunun karşılığında alacaklı olduğunu, davalı borçlu hakkında yapılan icra takibine kısmen itirazda bulunduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline ve %40 inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin alacaklıya 30.884.62 TL borcunun bulunduğunu ancak fazladan 15.379.42 TL talep edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalı tarafın defter ibraz etmediği ve son oturumda defter inceletmek istemediklerini beyan ettiği, celp olunan icra dosyası, taraflar arasındaki ticari ilişki ile ilgili dayanak faturalar, bilirkişi raporu ve dosya kapsamından davacının dayandığı faturayı defterine kayıt ettiği, icra takip tarihi itibariyle davacı alacağının 38.335,52 TL olduğu, davalının borca itirazında bunun 30.884,62 TL'sini kabul ettiği, dolayısıyla borçtan davalının kabul ettiği miktar çıkarıldığında davacının icra takip tarihi itibariyle 7.450,90 TL alacaklı olduğu, davalı tarafın defter ibraz etmemek ile TTK'nun 86. maddesine göre davacı defterlerinin kendisi için de bağlayıcı olduğunu kabul ettiği ve alacağın hesaplanabilir olduğu gerekçesiyle itirazın 7.407.90 TL üzerinden iptaline, %40 inkar tazminatı 2.980.36 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Dava, itirazın iptali istemine ilişkin olup, uyuşmazlık navlun sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. TTK'nun 86 ncı maddesi hükmünde, “Taraflardan birinin defterleri kanuna uygun olup, da, diğerinin ki olmaz veya hiçbir defteri bulunmaz yahut ibraz etmek istemezse; defterleri muntazam olan tacirin birbirini teyit eden defterlerindeki kayıtların diğeri aleyhinde delil olacağı” öngörülmüştür. Oysa somut olayda hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda davacı defterlerinin birbirini teyit ettiği ifade edilmiş ise de, usulüne uygun tutulmadıkları ve sahibi lehine delil oluşturmayacağı açıkça belirtilmiştir. Öte yandan, davacı tarafından davalı adına düzenlenen faturaya itiraz edilmediği belirtilmiş ise de, söz konusu faturanın davalıya tebliğine ilişkin bir belge sunulmadığından TTK'nun 23/2 nci maddesi gereğince fatura içeriğinin davalı aleyhine kesinleştiğinden söz edilemez. Yukarıda anılan yasa hükmü karşısında, davacı kayıtları birbirini teyit etse bile usulüne uygun tutulmadığından davacının iddiasını kanıtlayamadığı açıktır. Şu halde mahkemece, davacıya davasını kanıtlayacak başka kanıtları olup olmadığının sorulması ve varsa bunları sunma hakkı tanınarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulmak gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.