Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/15154 E. 2012/20178 K.

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.10.2011 tarih ve 2011/156-2011/579 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalıların müvekkilinden para tahsil edip, geri ödemediklerini, bunun üzerine müvekkilince davalılar aleyhine Almanya Stuttgart Eyalet Mahkemesi'nde alacak davasının yapılan yargılaması sonunda, davalı tarafından 25.564.59 € ana paranın 31.10.2008 tarihinden itibaren, 1.196.43 € ek meblağın 31.10.2008 tarihinden itibaren %5 faiziyle birlikte ve müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan mahkeme kararının tanıma ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, ilamın konusunun Türk Mahkemeleri’nin münhasır yetkisi dahilinde olan bir konuya matuf bulunduğunu, müvekkili şirket merkezinin Yozgat olması nedeniyle, kesin yetkili mahkemenin Yozgat Mahkemeleri olduğunu, yetkisiz mahkemede verilen ilamın kamu düzenine aykırı bulunduğunu, uyuşmazlığın taraflarının Türk vatandaşı olması nedeniyle uyuşmazlığa Türk Hukuku’nun uygulanması gerektiğini, müvekkili şirketin ortağı olan davacının TTK'nun 405. maddesi gereğince müvekkili şirkete verdiğini geri isteme hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tenfize konu yabancı mahkeme kararının kamu düzenine aykırı olmadığı, kararın 16.10.2009 tarihinde kesinleştiği, her ne kadar Almanya ile Türkiye arasında karşılıklı ikili anlaşma olmasa da Türk Mahkemeleri kararlarının Almanya'da tenfizinin mümkün olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Almanya Stuttgart Eyalet Mahkemesi'nin 19.01.2009 tarih ve 12 O 306/08 sayılı kararının tenfizine karar verilmiştir. Kararı, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir. 1- Mahkemece verilen karar davacı vekilince davalı tarafın temyizine karşı verilen cevap dilekçesi ile temyiz edilmiştir. Ancak, temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK 434'ncü maddesinde açıklanmıştır. Buna göre, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının da yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz isteminde bulunan davacı vekili tarafından temyiz harcı yatırılmamış ve temyiz defterine kayıt yaptırılmamıştır. Bu işlemler yapılmadan verilen temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmadığından davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul kanununa uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.