Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/14152 E. 2012/19613 K.

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/07/2011 tarih ve 2011/132-2011/451 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil edip, geri ödemediğini, bunun üzerine müvekkilince davalı aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Duisburg Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi’nde alacak davası açıldığını, açılan bu davada verilen karar ile davalı tarafından 5.112.92 € ana paranın 20.03.2009 tarihinden itibaren % 4 faiziyle birlikte ve müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, ayrıca aynı mahkemece verilen ek karar ile 2.384.54 € mahkeme masrafının 04.03.2010 tarihinden itibaren % 5 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verildiğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan mahkemece verilen kararın tanıma ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, ilamın konusunun Türk Mahkemeleri’nin münhasır yetkisi dahilinde olan bir konuya matuf bulunduğunu, müvekkili şirket merkezinin Yozgat olması nedeniyle, kesin yetkili mahkemenin Yozgat Mahkemeleri olduğunu, yetkisiz mahkemede verilen ilamın kamu düzenine aykırı bulunduğunu, uyuşmazlığın taraflarının Türk vatandaşı olması nedeniyle uyuşmazlığa Türk Hukuku’nun uygulanması gerektiğini, müvekkili şirketin ortağı olan davacının TTK'nun 405.maddesi gereğince müvekkili şirkete verdiğini geri isteme hakkı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tenfize konu yabancı mahkeme kararının kamu düzenine aykırı olmadığı, kararın kesinleştiği, her ne kadar Almanya ile Türkiye arasında karşılıklı ikili anlaşma olmasa da Türk Mahkemeleri kararlarının Almanya'da tenfizinin mümkün olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Federal Almanya Cumhuriyeti Duisburg Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesinin 28.01.2010 tarih ve 6 O 167/09 sayılı kararının tenfizine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir. Dairemizce tenfiz davaları nitelikleri itibariyle eda davası olarak değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle, mahkemece maktu harca ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi harca ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünde yer alan ikinci bendin hükümden çıkarılarak yerine “Alınması gereken 18,40 TL maktu harcın peşin alınan 244,75 TL harçtan mahsubu ile bakiye harcın isteği halinde davacıya iadesine cümlesinin eklenmesine ve üçüncü bentte yer alan “... 1.977.48 TL vekalet ...” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “1.100,00 TL maktu vekalet” ibaresinin eklenmesine, 4. bentte yer alan 244,75 TL'nin 18,40 TL, toplam 262,75 TL'nin toplam 36,80 TL olarak düzeltilmesine, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.