Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/14095 E. 2012/20549 K.

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.06.2011 tarih ve 2010/257-2011/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılardan TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı, davalı şirketin 'TEKBİR' ibaresini tescil için başvurduğunu, 556 KHK'nin 7/1-j ve k maddelerini dayanak göstererek itirazda bulunduğunu, itirazın kısmen kabul edildiğini, bu tip dini ibarelerin ticarete konu yapılamayacağını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, marka tescil edilmişse terkinini, hükmün ilanını, itiraz için yatırdığı 465 TL'nın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, marka başvurusunda dini duyguları rencide edecek kısımların çıkarıldığını, diğer sınıflar yönünden tescil engeli bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı Tekbir Giyim A.Ş. vekili, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığını, markalarını tanınmış olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının 556 KHK'nin 35. maddesi kapsamında dava hakkı bulunduğu, 7/1-j maddesi uyarınca dini sembollerin ticarete alet edilemeyeceği, dolayısıyla hiçbir mal için tescilinin mümkün olmadığı, davacının idari aşamada ödediği ücretlerin yargılama gideri olarak kabul edilemeyeceği, 72. maddedeki ilanın marka hakkına tecavüz durumlarında söz konusu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, YİDK kararının iptaline, marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı ve davalılardan TPE vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının Markalar Dairesi ve YİDK’na itiraz sırasında yaptığı ödemelerin, karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 423 ve temyiz incelemesi sırasında yürürlüğe giren HMK’nun 323. maddesinde belirtilen yargılama giderleri içinde sayılmamış olmasına göre, davacı ve davalılardan TPE vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalılardan TPE vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.