Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/12836 E. 2012/19517 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2011/12836
Karar No
2012/19517
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.05.2011 tarih ve 2010/177-2011/310 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, dava dışı limitet şirketini ortağı ve müdürü olan davalının müvekkilinin 151.825 USD karşılığında şirkete ortak edilmesi hususunda sözlü sözleşme yaptığını, müvekkilinin davalıyı tanıması nedeniyle bu parayı davalıya verdiğini, davalının bunun karşılığında 08/04/2002 tarihli bir bono verdiğini, müvekkilinin ihtarlarına rağmen davalının üzerine düşen edimi yerine getirmeyerek müvekkilini şirkete ortak etmediğini, hisse vermediğini, davalı hakkında başlatılan icra takiplerinin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, müvekkilinin uğradığı zararlara ilişkin olarak şimdilik 10.000,00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin hisse devri için her zaman hazır olduğunu, hisse devir işlemlerinin TTK’nun 520. maddesine göre gerçekleştirilmemiş olmasının sorumlusunun davacı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, davacının davalıya hisse devri için 151.825 USD ödediği, bu ödemenin teminatı olarak davalının davacıya bono verdiği, davacının şirkete davalı tarafından ortak edilmediği, taraflar arasında yapılan hisse devir sözleşmesinin TTK’nun 520. maddesine uygun olmadığı, geçersiz sözleşme nedeniyle davacının davalıya ödediği sabit bulunan bedeli geri isteme hakkının olduğu, davacının bu hakkını yasal süre içinde kullandığı gerekçesiyle, 10.000 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 445,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/12836, K. 2012/19517, T. 29.11.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2011-12836-e-2012-19517-k-523b0e188e88