Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/9838 E. 2012/1914 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2010/9838
Karar No
2012/1914
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi BİRLEŞEN DAVA :Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI :2007/322 Esas Sayılı dosyada Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2009 tarih ve 2007/269-2009/413 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, davalı şirketin ortağı olan müvekkillerinin şirket ortaklığından 26.06.1997 ve 07.08.1997 tarihli hisse devir sözleşmeler ile ayrılmalarına rağmen davacıların halen şirket ortağı olarak gözüktüklerini, davalı diğer ortakların ilgili kayıtlarda tescil işlemini yaptırmadıklarını ileri sürerek, davacıların davalı şirket ortaklığından çıktıklarının hükmen tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Asıl ve birleşen davada bir kısım davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, TTK'nun 520. maddesi gereğince limited şirketlerde payın devrinin şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartıyla hüküm ifade edeceği, devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi için sayı ve sermaye çoğunluğuna (3/4) sahip ortakların devre muvafakat etmesi gerektiği, davacı tarafın ortakların muvafakatına ilişkin ortaklar kurulu kararı bulunduğu ve pay devri ile ilgili ortaklar pay defterine bir kayıt yapıldığını iddia ve ispat edemediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/9838, K. 2012/1914, T. 14.02.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2010-9838-e-2012-1914-k-d32badbf3f49