Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/8642 E. 2012/602 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Malatya 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.01.2010 tarih ve 2009/218 - 2010/41 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin tescilli endüstriyel tasarımının davalı tarafça düşük kaliteli malzeme kullanarak imal edilip ticari amaçla kullanıldığını, davalının eyleminin TTK’nun 56. maddesi kapsamında haksız rekabete neden olduğunu, yapılan tespitte tescilli tasarımların davalı tarafça kullanıldığının ve deposunda bulundurduğunun anlaşıldığını ileri sürerek, şimdilik 1.000 TL maddi, 8.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, ülkemizde yıllardır kullanılan bu ürünlerin müvekkilinin siparişi üzerine 04/06/2008 tarihinden itibaren dava dışı Okyanus A.Ş tarafından imal edilip, 03/07/2008 tarihinde kendilerine teslim edildiğini, davacının tasarım tescil tarihinin bu tarihlerden sonra olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı adına 01/09/2008 tarihinde yayınlanarak tescil edilen endüstriyel tasarıma konu aynı özelliklere sahip alüminyum profilin, tescil tarihinden önce 04/06/2008 tarihinde davalı tarafından dava dışı üretici firmaya sipariş edilip imal ettirildiği, 03/07/2008 tarihli sevk irsaliyesi ile teslimatın yapıldığı, bu durumda davalı eyleminin davacı tasarımının korunmaya başladığı tarihten önce gerçekleşmiş olması nedeniyle tasarım hakkına tecavüz teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 554 sayılı KHK’nin 23. maddesi gereğince davacı tasarımının korunmaya başladığı tarihten önce tasarımı kullandığı anlaşılan davalının, somut olayda öncelikli kullanımından doğan hakkı bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.