Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/4606 E. 2011/15374 K.

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/11/2009 tarih ve 2007/57-2009/243 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin “SEVENTY” markalarını 1970’li yıllardan beri İtalya’da ve bazı Avrupa ülkelerinde adına tescilli olarak kullandığını, davalının “SEVENTY the great outwear” markasını 2000 yılında tescil ettirdiğini, ancak asıl hak sahibinin müvekkili şirket olduğunu, davalının adına tescilli “SEVENTY the great outwear” markasının hükümsüzlüğüne, müvekkilinin markaları olan “SEVENTY”'nin 556 sayılı KHK'nin 7/1-i maddesi uyarınca tanınmışlığının tespitine, davalının markasını veya benzerlerini reklam ve tanıtımlarda, basılı evraklarda, herhangi bir mal veya hizmet için kullanmasının önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının beş senelik dava açma süresini geçirmiş olduğunu, müvekkil markasının Türkiye'de yedi yıldır kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacı markası “SEVENTY”'nin tanınmış marka düzeyine ulaştığı, henüz Türkiye'de tescil edilmemiş olsa dahi 556 sayılı KHK'nin 7/1-i maddesindeki belirlenen korumadan yararlanacağı, tanınmış markanın varlığının mutlak red nedenlerinden olduğu ve hükümsüzlük sebebi sayıldığı, TTK'nun 20/2 maddesi anlamında davalının basiretli tacir ilkesine aykırı hareket ettiği, MK'nun 2. maddesi gereğince kötü niyetli tescilin korunmasının mümkün olmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davalı “SEVENTY the great outwear” markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davacı tarafın diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.