Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/1556 E. 2011/3350 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.07.2009 tarih ve 2009/144-2009/574 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili, müvekkillerinin 02.12.1992 doğumlu murisi Merve Kınay'ın davalıya ferdi kaza koltuk sigorta teminatını içerir Motorlu Kara Taşıt Araçları Süper Karma Sigorta Poliçesi ile sigortalı araçla yolculuk yaparken 19.07.2008 tarihinde meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, ferdi kaza koltuk sigortası teminatı olan 12.000,00 TL'nın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının, ferdi kaza sigortası özel şarlarından “C) 16 yaşından küçük çocukların ölüm teminatı, sigorta limitlerini aşmamak üzere cenaze masraflarıyla sınırlıdır” maddesine istinaden 1.000,00 TL ödemek suretiyle 11.000,00 TL'lık kısmına haksız itiraz ettiğini ve anılan özel koşulun yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, ferdi kaza sigortası özel şartı C maddesi gereği sorumlu oldukları meblağı icra dosyasına ödediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, uyuşlmazlığın kaza tarihinde 16 yaşından küçük olan murisin mirasçılarının poliçede belirlenen ölüm teminat tutarını talep edip edemeyecekleri noktasında toplandığı, davaya konu olayda taşımanın yolcu taşıması olmayıp, ticari bir kamyonet ile yapılan arızi bir taşıma olduğu, TTK'nun 763. maddesi uyarınca arızi taşımalarda da taşımaya dair hükümlerin uygulanacağı, davalının düzenlediği poliçenin “süper karma poliçe” adı altında düzenlendiği, bu hali ile karma nitelikte ferdi kaza sigorta poliçesi olduğu, yolcu ve sürücünün ölümü halinde kişi başı ödenmesi kararlaştırılan muktuen tutar yönünden can sigortası, maddi hasarların karşılanmasına yönelik tazminatlar yönü ile de zarar sigortasıdı olduğu, bu yönü ile 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu kapsamında yolcu taşıyanların yaptırmakla zorunlu oldukları Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Poliçesinden ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk SigortaPoliçesinden farklı olduğu, ferdi kaza sigorta poliçesinin can sigortasının diğer bir ana bölümünü oluşturduğu, can sigortaları yolcu yararına oluşturulan kişisel kaza sigortası olup, taşımacı, sürücü ve yardımcıları kusursuz olsalar bile sigorta şirketinin ödeme yapmak zorunda bulunduğu, bu tür sigortalar zarar sigortası olmayıp meblağ sigortası olduğundan somut zarar ne olursa olsun bir zarar hesabı yapılmaksızın poliçede yazılı tutarın mirasçılara ödeneceği, TTK'nun 1264/4. maddesi uyarınca sigorta poliçesinde sigortalı aleyhine (TTK'nun 1266. maddesi) aykırı düzenlemelerin yer alamayacağı, sigorta sözleşmesinden veya sigorta sözleşmesine dair kanun hükümlerinden doğan ve tazminat yükümlülüğünün kaldırılması veya miktarının azaltılması sonucunu doğuran hallerin sigortalılara ve hak sahiplerine karşı ileri sürülemeyeceği nazara alındığında, davaya dayanak poliçe özel şartlarının davacı hak sahiplerine karşı ileri sürülemeyeceği, öte yandan, Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları 20 maddeden ibaret olup, 20. maddeden sonra, "Ferdi Kaza Sigortası Özel Şartları" başlığı altında sonradan eklenme yapıldığı, 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 11. maddesi uyarınca, tesis edilen özel şartların sigorta sözleşmesi üzerinde gösterilmesinin gerekli olduğu, bu davada poliçe üzerinde özel şartlar gösterilmediğinden geçerli olamayacağı, bu nedenle de hak sahiplerine karşı özel şartların ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne ve icra inkar tazminatına karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz emiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 504,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.