Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/13133 E. 2012/3659 K.

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/06/2008 tarih ve 2007/12-2008/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin “Eti Pop Kek”, “Eti Pop” ve başkaca “Pop” esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalının “Popsi” markasını 30. sınıfda tescil ettirmekle beraber kullanmadığını ileri sürerek, davalı markasının 554 Sayılı KHK’nin 14 ve 42/1-c maddesi uyarınca hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir. Davalı vekili,”Popsi” markasının filen kullanıldığını, tanıtım ve dağıtımı için çeşitli harcamalar yapıldığını, yurt dışına ihraç edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının “POPSİ+ŞEKİL” ibareli markasının 22.08.1984 tarihinden itibaren 30.sınıfta yalnızca dondurma emtiasında tescilli olduğu, davalı faturalarında “Popsi” ibareli ürünün ne olduğuna dair herhangi bir açıklama olmadığı, üretim tesisinde 2005 yılından sonra üretilmediğinin ifade edildiği, 2003 yılına ait 4 adet, 2004 yılına ait de 8 adet faturanın ürüne ilişkin olduğu, markanın tescil tarihi 1984 olup, davalı belgelerin bir kısmının 2003, bir kısmının 2004 yılına ait olduğu, bu durumda markanın tescilden itibaren 5 yıl içinde kullanılmadığı, kaldı ki 2003 ve 2004 yıllarındaki kullanımların da ciddi bir kullanım olarak kabul edilebilecek mahiyette bulunmadığı gerekçesiyle, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava, markanın kullanılmamasına dayalı olarak hükümsüzlük talebine ilişkin olup, markayı kullandığını kanıtlama yükümlülüğü kendisinde bulunan davalı, markanın dava tarihinden geriye doğru 5 yıl içerisinde kullanıldığına dair faturaları ve tanıtıma ilişkin tanıtım faturaları ibraz etmiştir. Davalı markayı yalnızca dondurma emtiası için tescil ettirdiğine göre, faturalarda buna ilişkin bir bilgi yer almasa dahi diğer deliller de nazara alındığında, üretilen emtianın dondurma emtiası olduğunun kabulü gerekir. Faturalardaki miktarlar 554 sayılı KHK’nin 42. maddesinde öngörülen ciddi kullanım niteliğindedir. Davalı dava tarihinden geriye doğru 5 yıl içinde markayı ciddi olarak kullandığını kanıtlamış olduğu halde, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.