Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2010/12274 E. 2012/17692 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/04/2010 tarih ve 2006/489-2010/162 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/11/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının müvekkilinin yurt dışından yasal mevzuata uygun olarak ithal ettiği 3.008 çift “Converse” markalı orijinal spor ayakkabı üzerine taklit olduğu iddiasıyla aldırdığı tedbir kararı uyarınca malların piyasaya arzını engellediğini, sözkonusu tedbir kararı kaldırılıncaya kadar müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını, davalının müvekkilinin ithal ettiği ürünleri sahtelik iddiasıyla kötüleyerek iktisadi rekabeti suiistimal ettiğini ileri sürerek, haksız rekabetin tespiti ile hükmün gazetede ilanına, haksız rekabet neticesi doğan şimdilik 50.000,00 TL maddi zararın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile müvekkilinin ticari itibarının sarsılması nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin “Converse” markasının lisans sözleşmesi ile tek satıcısı/ithalatçısı olup, dürüstlük kuralına ve hakkın kötüye kullanılamayacağı ilkelerine aykırı bir davranışının bulunmadığını, mevzuatın kendisine tanıdığı haklar çerçevesinde haklarını korumaya çalıştığını, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacının yasal yollarla orijinal olarak ithal ettiği ürünler üzerine taklit ürün olduğu iddiası ile tedbir koydurması ve yaklaşık bir yıl sonra tedbiri kaldırması nedeni ile davacının haksız yere ardiye ücreti ödediği ve ürünleri sezonun geçmesi nedeniyle değerine satamadığı, davalının haksız tedbir kararı nedeniyle davacının manevi olarak da zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının haksız rekabet yapmış olduğunun tespitine, 50.000,00 TL maddi, takdiren 30.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınmasına, davacının fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminata ilişkin fazlaya ait haklarının saklı tutulmasına, hüküm özetinin gazetede ilanına karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Ancak, sadece maddi tazminat için faiz istenmiş olmasına rağmen mahkemece istem dışına çıkılarak hüküm altına alınan manevi tazminatı da kapsayacak şekilde faize karar verilmiş olması HUMK’nun 74 ve yürürlükte bulunan HMK’nun 26/1. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı olup, hükmün anılan yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde geçen manevi tazminata ilişkin hükümden sonra gelen “dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte” ibaresinin bu yerden çıkarılarak anılan bentteki “50.000,00 TL maddi” ibaresinin bulunduğu kısımdan sonra gelmek üzere hüküm fıkrasına “tazminatın dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte” yazılması suretiyle hükmün davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.