Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/9934 E. 2011/1952 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Hasımsız olarak açılan davada Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.05.2009 tarih ve 2008/282 - 2009/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin Körfez ..... adresinde bulunan işyerinde 16.06.2008 günü çıkan yangında 1996-2007 yılları arasında tutulan muhasebe kayıtları, kullanılmış fatura dip koçanları, kullanılmış sevk irsaliyeleri, gider pusulaları vs. ile tüm muhasebe defter ve belgeleri, bilgisayar kayıtlarının bulunduğu dolabın yanarak zarar gördüğünün tespit edildiğini belirterek, anılan yıllara ait muhasebe evrak ve kayıtlarının zayi olduğunun tespiti ile taraflarına TTK'nun 68/4. Maddesi gereğince zayi belgesi verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacının işyerinde meydana gelen yangın olayı ile ilgili Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nca kovuşturmaya yer olmadığı kararının verildiği, yapılan yargılama sonunda bilirkişi raporu, vergi dairesine yazılan müzekkere sonucu verilen cevap, ticari defterler ile ilgili noter tasdikinin yapılıp yapılmadığına ilişkin olarak yapılan araştırma neticesinde ilgili noterce sözkonusu şirketle ilgili herhangi bir kayda ulaşılamadığı, davacının dava dilekçesinde belirttiği 2005 yılına ait SSK prim bildirgeleri dışındaki ticari defter ve belgelerin yangında zayi olduğu hususunun kanıtlanamadığı gerekçesi ile davacının davasının kısmen kabulüne, davaya konu edilen 2005 yılına ait SSK prim bildirgelerinin yangında zayi olduğunun tespitine, bu belgeler için zayi belgesi verilmesine, davacı vekilinin sair defter, kayıt ve belgelerine yönelik taleplerinin reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.