Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/5784 E. 2026/4436 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5784
Karar No
2026/4436
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2179 E., 2024/1988 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Düzeltilerek esastan ret (düşme) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana 26. Ceza Mahkemesinin 17.05.2023 tarihli ve 2022/73 Esas, 2023/202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 10.12.2024 tarihli ve 2024/2179 Esas, 2024/1988 Karar sayılı kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin hüküm fıkrasının karardan çıkarılarak yerine "sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nin 64... sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz istemi özetle; verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydına göre 26.12.2023 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, 5237 sayılı TCK'nin 64/1. maddesi uyarınca kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 10.12.2024 tarihli ve 2024/2179 Esas, 2024/1988 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2025/5784, K. 2026/4436, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2025-5784-e-2026-4436-k-48a5d514f2ab