Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/2814 E. 2025/11603 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2342 E., 2025/213 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Asıl karar; esastan ret, ek karar; temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.02.2025 tarihli ve 2024/2342 E., 2025/213 K. sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2017/101 Esas, 2022/831 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1, 62... . maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 06.02.2025 tarihli ve 2024/2342 Esas, 2025/213 Karar sayılı kararı ile sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 17.02.2025 tarihli 2024/2342 Esas, 2025/213 Karar sayılı ek kararı ile; sanık müdafinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a ve 296/1. maddeleri gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi; temyiz isteminin reddine dair ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, temyiz incelemesi yapılarak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 11 Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2025 tarihinde karar verildi.