Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/954 E. 2025/1045 K. – Defter, Kayıt Ve

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/935 E., 2023/1393 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/745 Esas, 2022/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 13.06.2023 tarihli ve 2022/935 Esas, 2023/1393 Karar sayılı kararı ile duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 7394 sayılı Kanun ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/a-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanığın cezalandırılmasına yeterli, kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı, beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması nedeniyle bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafinin temyiz istemi; yapılan tebligatın geçersiz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan ve dosyadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, atılı suçun sübutu ve nitelemesi yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 2. Sanık savunması, vergi raporları, Gaziemir Vergi Dairesi Müdürlüğünün cevabi yazısı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olması ve tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme imkanı bulunmadığı ve sanık hakkında takdiri indirim uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/935 Esas, 2023/1393 Karar sayılı kararında sanık ve müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.