Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/5417 E. 2025/439 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR SAYISI : 2023/1989 E., 2024/329 K. SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza tarafından verilen 09.09.2024 tarihli ve 2023/1989 Esas, 2024/329 Karar sayılı ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Eskişehir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2023/8 Esas, 2023/97 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, a.Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f,son, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f,son, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 50.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Bahse konu hükmün istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 07.02.2024 tarihli ve 2023/1989 Esas, 2024/329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 09.09.2024 tarihli ve 2023/1989 Esas, 2024/329 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; suçların zamanaşımına uğradığına ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. Maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 291/2. maddesinde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 09.09.2024 tarihli ve 2023/1989 Esas, 2024/329 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. Maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.