Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/1708 E. 2024/6682 K. – Mühür Bozma

Konu: Mühür Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1708
Karar No
2024/6682
Karar Tarihi
Konu
Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/437 E., 2023/586 K. SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/582 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2019/527 Esas, 2022/17529 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3.Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/437 Esas, 2023/586 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebebi, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yüklenen mühür bozma suçu için, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımı süresini kesen son sebep olan 12.02.2015 tarihli mahkumiyet hükmünden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/437 Esas, 2023/586 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2024/1708, K. 2024/6682, T. 15.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2024-1708-e-2024-6682-k-3a16878cfb76