Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/5400 E. 2024/13759 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi ASIL KARAR TARİHİ : 13.06.2023 EK KARAR TARİHİ : 04.07.2023 SAYISI : 2022/7 E., 2023/1284 K. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan verilen beraat kararı ile resmi belgede sahtecilik suçu yönünden verilen temyiz talebinin reddi kararının temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2020/614 Esas, 2021/844 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçlarından, ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/7 Esas, 2023/1284 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçu yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçu yönünden ise, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2022/7 Esas, 2023/1284 Karar sayılı ek kararı ile resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yapılan temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı, bununla birlikte; resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan beraat kararı verildiği halde vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin verilen ek karar yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin istemi yerinde görülmemiştir. 2. Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan verilen beraat hükmü yönünden; sanık müdafiinin vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede; aynı davada yargılandığı resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçuna ilişkin sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR 1. Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2022/7 Esas, 2023/1284 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, 2. Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/7 Esas, 2023/1284 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 32. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.