Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/2958 E. 2025/373 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2022/2048 E., 2023/511 K. SUÇ : Sahte fatura kullanma KARAR : Yargılamanın yenilenmesi kararı sonrası, Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/146 Esas, 2021/738 Karar sayılı kararının kaldırılarak, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2018/50 Esas, 2019/1420 Karar sayılı kararı ile kesinleşen Ankara 35.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2017 tarihli ve 2015/1381 Esas, 2017/990 Karar sayılı kararının onaylanması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2017 tarihli ve 2015/1381 Esas, 2017/990 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK'nin 43/1, 62, 53. maddeleri gereği üç kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2018/50 Esas, 2019/1420 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun (kesin olmak üzere) esastan reddine karar verilmiştir. 3. Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/146 Esas, 2021/738 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin "yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne" karar verilerek, Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2017 tarihli ve 2015/1381 Esas, 2017/990 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nin 323/1. maddesi uyarınca ayrı ayrı iptali ile sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. 4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2021/1571 Esas, 2022/278 Karar sayılı kararı ile yargılamanın yenilenmesi koşulları bulunmadığından İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak mahkumiyete ilişkin önceki hükümlerin onaylanmasına karar verilmiştir. 5. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 17.02.2022 tarih ve 2021/1571 Esas, 2022/278 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 286/2-f ve 296/1. maddeleri gereğince reddine karar verilmiştir. 6. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 02/06/2022 tarihli ve 2022/2714 Esas, 2022/11479 Karar sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılarak "sanık hakkında Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2017 tarihli, 2015/1381 Esas ve 2017/990 Karar sayılı kararı ile "2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 17.12.2019 tarihli, 2018/50 Esas ve 2019/1420 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, akabinde sanık müdafisinin yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu ve Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2021 tarihli, 2021/146 Esas ve 2021/738 Karar sayılı kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebini kabul ederek mahkumiyet hükümlerinin iptali ile sanığın atılı suçlardan CMK' nin 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verildiği, bu hükmün katılan vekili tarafından istinaf edildiği ve bölge adliye mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden değerlendirme yapıldığı anlaşılmış ise de; CMK’nin 280/1-b-c-d maddeleri ile aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan durumlar mevcut olmadığından, duruşma açılması ve sanığın beyanının alınması suretiyle CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 7. Bozma üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/2048 Esas, 2023/511 Karar sayılı kararı ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde yargılamanın yenilenmesi koşulların bulunmadığından İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2018/50 Esas, 2019/1420 Karar sayılı kararı ile kesinleşen Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2017 tarihli ve 2015/1381 Esas, 2017/990 Karar sayılı kararının onaylanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2021 tarihli, 2021/146 Esas ve 2021/738 Karar sayılı kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebi kabule değer bulunmuş ve yeniden yargılama yapılarak sanık hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı CMK' nin 223/2-e maddesi gereğince beraat hükmü kurulmuşsa da; sanık müdafii tarafından yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin yargılama aşamasında da değerlendirildiği ve yeni delil/yeni olay niteliğinde olmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince yargılanmanın yenilenmesini gerektirir bir neden bulunmadığının, dava dosyası kapsamına uygun ve gerekçeleri denetime imkân verecek şekilde tutanaklara yansıtılarak kabul ve takdir kılınan önceki hükmün onaylanmasına dair kararında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/2048 Esas, 2023/511 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2015 tarihinde karar verildi.