Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/9670 E. 2024/14541 K. – Güveni Kötüye

Konu: Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2022/9670
Karar No
2024/14541
Karar Tarihi
Konu
Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/376 E. 2021/1123 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet Savcısı, katılan kurum vekili, sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak kamu tüzel kişilerinin uzlaştırma kapsamında taraf olamayacağı gerekçesiyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet Savcısı,katılan kurum vekili ve sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1. maddesinde hem hapis, hem de adli para cezasının öngörüldüğü, sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken,yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle ile adli para cezası gün sayısının 5 gün yerine, 100 gün olarak belirlenmesi suretiyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir. Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı, katılan kurum vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında hükmün birinci ve dördüncü paragraflarından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 gün" ve "2.000,00TL" ibarelerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100,00 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/9670, K. 2024/14541, T. 03.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2022-9670-e-2024-14541-k-5c6c03c92b03