Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/1859 E. 2024/10671 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarih ve 57/74 sayılı kararında da vurgulandığı üzere ve 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesine göre, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamların tekerrüre esas alınamayacağı dikkate alınarak, 24.11.2012 olan suç tarihinden sonra 29.11.2012 tarihinde kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınması, 2)5271 sayılı CMK'nin 253/22. maddesi ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır" hükmü uyarınca, 17.04.2015 ve 26.12.2018 tarihli hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi ve sanık lehine bozulması nedeniyle, bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki 7. paragrafın çıkarılarak "'Sanığın, Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/62 Esas ve 2011/490 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" şeklinde ve hüküm fıkrasındaki 9. paragrafın çıkarılarak "CMK'nin 325.maddesi gereğince bozmalardan önce sanığın sarfına neden olduğu 2 talimat gideri 18,00TL, 2 posta gideri 7,85 TL ve 168.80 TL uzlaşma gideri olmak üzere toplam 194,65 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline, diğer giderlerin kamu üzerinde bırakılmasına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.