Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/10263 E. 2025/5412 K. – Özel Belgede

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/81 E. 2020/1603 K. SUÇ : Özel belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Midyat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2018 tarih, 2017/301 Esas, 2018/409 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; Özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 207/1, 62, 51 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve cezanın ertelenmesine , karar verilmiştir. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli, 2019/81 E. 2020/1603 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıkların istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, özel belgede sahtecilik suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanıklar hakkında; özel belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz talebi ; suçun yasal unsurlarının oluştuğu, sübuta erdiği, dosya kapsamındaki delillerin değerlendirilmesi ve takdirinde hataya düşüldüğü hususlarına ilişkin olarak sanıkların üzerine atılı suçtan dolayı hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı olarak beraat kararı verilmiş olması nedeniyle beraat hükmünün bozulması istemine ilişkindir. III. GEREKÇE 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunda gerçeğe aykırı belge düzenleme olarak tanımlanan içerik (fikri) sahteciliğine yer verilmediği, yalnızca, belgeyi sahte düzenleme hareketine yer verildiği, içerik sahteciliğinde belgeyi düzenleyen olarak görülen kişi gerçek olduğu hâlde, belgenin içeriğinin gerçeğe aykırı olduğu ve maddede sadece taklit suretiyle sahte belge düzenleme veya gerçek bir belgede ekleme veya çıkarma suretiyle sahtecilik, başka bir deyişle maddi sahtecilik eylemlerine yer verildiği, buna göre salt yalan beyanı içeren özel belgenin, açıklanan ve unsurları gösterilen özel belgede sahtecilik suçunun maddi konusunu oluşturmayacağı gözetilerek, somut olayda suça konu özel belge üzerindeki imzaların sahteliğine ilişkin bir iddianın olmadığının anlaşılması nedeniyle eylemlerin “fikri sahtecilik” kapsamında kalacağı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un özel belgede sahtecilik suçunda fikri sahteciliğin cezalandırıldığına dair düzenleme bulunmaması nedeniyle yüklenen suçun kanunî unsurlarının oluşmadığı dikkate alınmaksızın Bölge Adliye Mahkemesince sanıkların özel belgede sahtecilik suçunu işleme kastı ile hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiş ise de, sonucu itibarıyla doğru olan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Midyat 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.