Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/4718 E. 2023/5829 K. – Resmi Belgede

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/157 E., 2015/838 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz istemiş, sanığın eyleminin mühürde sahtecilik suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Olay tarihinde 34 TCL 72 plaka sayılı araçla trafikte seyir halinde olan sanığın trafik ekiplerince durdurulduğu, alınan uzmanlık raporuna göre suça konu 34 TCL 72 sayılı tescil plakalarının sahte olduğu, basılı bulunması gereken soğuk mühür izlerinin bulunmadığı, aldatıcılık niteliğinin bulunduğu kabul edilerek sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Suça konu plakalar üzerinde Mahkemece yapılan gözlemde, plakalar üzerinde herhangi bir mühür izi bulunmadığı belirlenmiş, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünden alınan 23.01.2015 tarihli uzmanlık raporunda, plakaların resmiyet kazanması için gerekli olan tescil işlem birimine (EGM) ve/veya plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşa (TŞOF) ait basılı bulunması gereken soğuk mühür izlerinin bulunmadığının belirtilmesi karşısında; suç tarihinden önce yürürlükte bulunan 18.07.1997 tarih ve 23053 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 30 uncu maddesine göre; tescil plakalarında, işlemi yapan tescil kuruluşu ile plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşun mühürlerinin bulunmasının, anılan maddede 09.09.2011 tarih ve 28049 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik'in 3 üncü maddesiyle yapılan değişiklikle de bu tarihten itibaren yalnızca plaka basım işini gerçekleştiren kuruluşun mührünün bulunmasının zorunlu olduğu, suç tarihi itibarıyla plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşa (TŞOF) ait soğuk mühür izlerinin olmadığının Mahkeme gözlemi ve alınan uzmanlık raporu ile belirlenmesi, yapılan sahteciliğin mevcut haliyle ilk bakışta fark edilebilir olması nedeniyle aldatma niteliğinin bulunmaması karşısında, unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan sanığın beraatleri yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.07.2023 tarihinde karar verildi.