Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/43448 E. 2024/3142 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/43448
Karar No
2024/3142
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/99 E., 2016/270 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/99 Esas, 2016/270 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 inci maddesinin bieinci fıkrası, 43, 52, 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz talepleri, atılı suçu işlemediklerine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanıkların, kendilerini emniyet amiri olarak tanıtıp katılanların adının bir hırsızlık olayına karıştığına inandırıp 30.000TL meblağlı altın ve 2000 TL nakit parayı elden vermesini sağladıkları iddia olunan olayda, eylemin sübut halinde, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendinde düzenlenen "nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/99 Esas, 2016/270 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yerleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/43448, K. 2024/3142, T. 12.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-43448-e-2024-3142-k-1e4ce0a7517f