Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/4331 E. 2024/764 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/4331
Karar No
2024/764
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/143 E., 2016/144 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Temyizin kapsamına göre İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2014 tarihli ve 2014/6112 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle İstanbul Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2014/143 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyizi; fiilin işlendiği tarihte sanığın cezaevinde bulunduğuna ve suçu işlemesinin imkânsız olduğuna, katılanın zararının oluşmadığına, ibranamenin kim tarafından tanzim edildiğinin belli olmadığına, sırf katılanın beyanı ile sanığın mahkûm edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın, katılana ait otomotiv şirketinden 15.10.2012 tarihinde üzerine rehin koydurarak taksitle 34 (...) (...) plakalı aracı satın aldığı, 17.10.2012 tarihinde noterlikçe onaylanmış gibi tanzim ettiği sahte ibranameyi kullanarak araç üzerindeki rehni kaldırmaya çalıştığı, noterliğin cevabi yazısına göre böyle bir işlemin yapılmadığı ve belgenin sahte olduğu, Mahkemece belgenin gözlemlendiği ve aldatıcılık niteliğinin olduğu anlaşılmıştır. 2. Sanık savunması, noterliğin cevabi yazısı, belge aslı, katılan ve tanık beyanları, Mahkeme gözlemi, oluş ve tüm dosya kapsamına göre Mahkemece sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/4331, K. 2024/764, T. 23.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-4331-e-2024-764-k-915e5451893c