Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/40643 E. 2025/3116 K. – Hizmet Nedeniyl

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/711 E., 2020/1361 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, katılanın adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin, bu adrese daha önce usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat olmaması nedeniyle usulsüz olduğu, bu nedenle öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/690 Esas, 2020/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 155/2, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 10 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucu 5271 sayılı Kanun’un 303/1-a maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılanın Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanm suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile ilgili istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan incelemede, ilk derece mahkemesinin olaya ilişkin kabulünde delillerin yeniden takdiri suretiyle yeni bir hüküm kurularak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi (a) fıkrası gereği beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu hususlarla ilgili değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre duruşma açılmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme ile beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 02.10.2020 tarihli kararına konu hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.