Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/40606 E. 2025/5207 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3335 E., 2020/870 SUÇLAR : Dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 09.04.2020 tarihli ve 2019/3335 Esas, 2020/870 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7226 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ile 29/04/2020 tarih ve 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararına göre, COVİD-19 salgını sebebiyle tüm adli sürelerin 13.03.2020 tarihinden itibaren 15.06.2020 tarihine kadar durdurulması karşısında; katılan vekilinin 30.06.2020 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2019 tarihli ve 2018/273 Esas, 2019/208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 12.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 09.04.2020 tarihli ve 2019/3335 Esas, 2020/870 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde: sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, atılı suçun oluştuğuna, önceden doğan borç bulunmadığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE İlk derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükmü kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca beraat kararları verilmiş ise de mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararları verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde karar verildi.