Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/40476 E. 2024/15767 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/84 E., 2021/416 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Hükümde tekerrüre esas alınan İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2011 tarihli ve 2010/369 Esas, 2011/397 Karar sayılı kararın, Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 30.10.2019 tarihli ve 2019/10155 Esas, 2019/13320 Karar sayılı kararı ile bozulduğu anlaşıldığından belirtilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2011 tarihli ve 2010/328 Esas, 2011/258 Karar sayılı ilâmına konu dolandırıcılık suçunun tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık ile müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki tekerrüre ilişkin bölümden “İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2011 tarih ve 2010/369 Esas, 2011/397 Karar sayılı kararı ile kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçundan 10 ay hapis cezasına mahkum edildiği, 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi gereğince de hapis cezası ertelenerek 1 yıl 6 ay denetim süresi belirlendiği, ilgili kararın 14.06.2011 tarihinde kesinleştiği” ibaresinin çıkartılarak yerine “Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2011 tarih ve 2010/328 Esas, 2011/258 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan 1 yıl hapis cezasına mahkum edildiği, 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi gereğince de hapis cezası ertelenerek 2 yıl denetim süresi belirlendiği, ilgili kararın 20.03.2012 tarihinde kesinleştiği" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün tebliğname'ye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan bu ilama konu edilen basit dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırmaya tabi olması nedeni ile, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılması, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ve aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2 maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususlarının infaz aşamasında gözetilmesine, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.