Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/39852 E. 2026/7717 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/39852
- Karar No
- 2026/7717
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1964 E. 2019/65 K. SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, bankaca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak suretiyle dolandırıcılık, sahte banka veya kredi kartı üretme, sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin ve ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin katılan vekili yönünden süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği görüşüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2018 tarih, 2013/ 89 Esas, 2018/169 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında, 1."Bankaca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak suretiyle dolandırıcılık" suçundan 5237 s. TCK'nın 158/1-j, 43, 168/2, 62/1, 52, 53 maddelerine göre, 2 yıl 1 ay hapis ve 12.500,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2. "Sahte banka veya kredi kartı üretme" suçundan, 5237 s. TCK'nın 245/2, 62/1, 52, 53 maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, 3. "Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama" suçundan 5237 s. TCK'nın 245/3, 43, 62/1, 52, 53 maddelerine göre 4 yıl 2 ay hapis ve 12.500,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4. "Özel belgede sahtecilik" suçundan açılan, 5237 sayılı TCK.nun 207/1, 43, 62/1, 53 maddeleri gereğince, 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.01.2019 tarihli, 2018/1964 Esas, 2019/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde, "bankaca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak suretiyle dolandırıcılık", "sahte banka veya kredi kartı üretme", "sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama" suçlarından kurulan hükümleri düzelterek esastan reddine, "özel belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında; 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz talebi ; Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçunu işlediği, müsnet suçun tüm kurucu unsurlarıyla oluştuğu ve sübut bulduğu, verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının yerinde olduğu belirtilerek İstinaf mahkemesince verilen beraat hükmünün bozulması talebine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz talebi, yasa ve usule aykırı karar verildiğinden sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.
III. KARAR Sanık hakkında "bankaca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak suretiyle dolandırıcılık, sahte banka veya kredi kartı üretme, sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama" suçlarına yönelik verilen esastan ret ve düzeltilerek esastan ret kararlarına karşı sanık müdafii tarafından 08.11.2019 tarihli temyiz dilekçesi sunulduğu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 11.11.2019 tarih ve 2018/1964 Esas ve 2019/65 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanık müdafiine 17.11.2019 tarihinde tebliğ edildiği, bu karara karşı sanık müdafii tarafından temyiz talebinin olmadığı belirlenerek yapılan incelemede; Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olarak katılan vekilinin temyiz talebine hasren inceleme yapılmıştır: Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 204 maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, dosya kapsamına göre, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenerek, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2026 tarihinde karar verildi.