Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/39161 E. 2025/11976 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1602 E., 2018/2002 K. SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM :Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, esastan red onama, bozma

1.Sanık ...'nun katılan ...'ye yönelik eylemi yönünden kurulan esastan red hükmüne dair sanık temyizi yönünden Denizli Ağır Ceza Mahkemesinin 01.08.2017 tarihli kararı ile sanık ... hakkında "Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık" suçundan katılan ...'ye karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-L,35/2 52/2-4, 53... . maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 61.000,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen sanığın tekerrüre esas alınan ilamların sanık tarafından 18 yaşından küçük olduğu tarihlerde işlediğinden tekerrüre ilişkin paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle bu hükme yönelik istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanığın temyiz isteminin reddine karar vermek gerektiği, 2.Sanık ...'nun katılan ...'ye yönelik eylemi ile sanık Sanık ...'un katılanlar ... ve ...'ye yönelik eylemleri yönünden kurulan esastan red hükmüne dair temyiz incelemesinde; Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ İLK DERECE 1-Denizli Ağır Ceza Mahkemesinin 01.08.2017 tarihli kararı ile sanık ... hakkında " Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık " suçundan katılan ...'ye karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-L, 52/2-4, 53... . maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 140.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2-Denizli Ağır Ceza Mahkemesinin 01.08.2017 tarihli kararı ile cezaevinde bulanan sanık ...'in yokluğunda hakkında " Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık " suçundan katılan ...'ye karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-L, 52/2-4, 53... . maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 140.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, katılan ...'ye karşı eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-L,35/2 52/2-4,53 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 61.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İSTİNAF 1.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 09.11.2018 tarihli ve 2018/1602 E., 2018/2002 K. sayılı kararı ile sanık ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın tekerrüre esas alınan ilamlarınını sanık tarafından 18 yaşından küçük olduğu tarihlerde işlediğinden tekerrüre ilişkin paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle bu hükme yönelik istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 09.11.2018 tarihli ve 2018/1602 E., 2018/2002 K. sayılı kararı ile sanık ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1-Sanık ...'nun temyiz istemi, karar hukuka aykırı olduğundan bozulmasına ilişkindir. 2-Sanık ... müdafinin temyiz istemi, karar hukuka aykırı olduğundan soyut beyanlarla hüküm kurulduğundan ve mükerrer yargılama yapıldığından kararın bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanık ...'nun katılan ...'ye yönelik eylemi yönünden kurulan esastan red hükmüne dair sanık temyizi yönünden Ön incelemede (1) numaralı paragrafta belirtilen gerekçelerle 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. 2.Sanık ...'nun katılan ...'ye yönelik eylemi yönünden kurulan esastan red hükmüne dair sanık temyizi yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Sanık ...'un katılanlar ... ve ...'ye yönelik eylemleri yönünden kurulan esastan red hükmüne dair sanık ... müdafinin temyizi yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2014/851 Esas, 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca; UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre sanığın hüküm tarihinde Adana F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğunun anlaşılması karşısında; savunmasında duruşmalardan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, kısa kararın okunduğu oturumda hazır edilmeksizin ya da ses ve görüntü bilişim sistemi (SEGBİS) aracılığı ile savunması alınmaksızın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması bozmayı gerektirmiştir. IV. KARAR 1.Sanık ...'nun katılan ...'ye yönelik eylemi yönünden kurulan esastan red hükmüne dair sanık temyizi yönünden Ön incelemede (1) numaralı paragrafta ve gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık ...'nun katılan ...'ye yönelik eylemi yönünden kurulan esastan red hükmüne dair sanık temyizi yönünden Ön inceleme (2) ve gerekçe (B) bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 3.Sanık ...'un katılanlar ... ve ...'ye yönelik eylemleri yönünden kurulan esastan red hükmüne dair sanık ... müdafinin temyizi yönünden Ön inceleme (3) ve gerekçe (C) bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Denizli Ağır Ceza Mahkemesi'ne Yargıtay ilamının bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2025 tarihinde karar verildi.