Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/37295 E. 2024/2844 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/56 E., 2016/441 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2014/56 Esas, 2016/441 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve kanuna uygun olmadığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Hakkında arama kararları bulunan sanığın, kolluk görevlileri tarafından yakalandığında üzerinde kendi fotoğrafı bulunan ancak ağabeyi "..." kimlik bilgileriyle düzenlenmiş nüfus cüzdanını ibraz etmesi üzerine, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir. 3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 18.01.2014 tarihli raporunda, suça konu belgenin tamamen sahte olarak düzenlendiği ve aldatıcılık niteliği taşıdığı belirtilmiştir. 4.Belge aslı üzerinde mahkeme tarafından yapılan gözlemde, nüfus cüzdanın mağdurun adına düzenlendiği ve üzerinde sanığın fotoğrafının bulunduğu, fotoğrafta soğuk damga izinin görüldüğü ve bu haliyle belgenin aldatıcılık niteliğine haiz olduğu belirtilmiştir. 5. Mahkemece, sanık savunması, uzmanlık raporu ile tüm dosya kapsamından, suça konu belgenin aldatma kabiliyetinin bulunduğu ve sanığın atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 2. Sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan, daha önce işlemiş olduğu kasıtlı suçlardan dolayı cezanın ertelenmesi halinde suç işlemekten çekineceğine dair kanaat oluşmayan mahkemenin, cezanın ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar ve uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıtır. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2014/56 Esas, 2016/441 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde karar verildi.