Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/33670 E. 2026/4164 K.

Konu: Nitelikli Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/33670
Karar No
2026/4164
Karar Tarihi
Konu
Nitelikli Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/242 E. , 2016/150 K. SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerektiği, bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu niletlikli hâlin uygulanmayacağı nazara alındığında; suç tarihinde Sanık ...'un internet bilişim sistemini kullanarak ABD'de Sinema ... Şirketlerinin temsilcisiymiş gibi kendisini tanıtarak katılana ait firmaca üretilen iade isimli topuklardan 3.200 adet satın almak istediğini bildirip muhtelif elektronik posta adreslerini kullanarak katılanı hataya düşürüp hileler kullanarak banka kartının Amerika'ya ait olması nedeniyle Türkiye'de yapacağı yolculuk öncesinde nakit parasının kalmadığından bahisle suç tarihinde 2.400- USD karşılığı 3.365,00 TL'yi kendisine ... Bankası'na havale ettirdiği, bilişim sistemi üzerinden muhtelif mailler atarak hile eylemini sürdürmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, bankanın sadece ödeme aracı olarak kullanıldığı anlaşıldığından sanığın üzerien atılı eylemin TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırcılık suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanasüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, sanık ve müdafiiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

16.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/33670, K. 2026/4164, T. 16.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-33670-e-2026-4164-k-3c5488cdb7e5