Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/26920 E. 2025/6715 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/390 E., 2020/96 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması, şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebligat göndermesi, tebligatın bila tebliğ iade edilmesi durumunda bu kez muhatabın MERNİS adresinin tespit edilerek MERNİS şerhi ile anılan maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi, MERNİS adresinin bulunmaması halinde ise kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35 inci maddesine göre tebliği gerektiği nazara alındığında; dosyadaki uzlaştırma raporu ve eklerinin incelenmesinde, mağdur edimsiz olarak uzlaşmayı kabul ettiği ve aşamalarda sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmiş olduğu halde, uzlaştırmacı tarafından sanığa usulüne uygun olarak uzlaştırma teklifini gönderemediği gibi aramadan da sonuç alınamaması üzerine mahkemece tarafların uzlaşamadığı şeklinde usulsüz tebliğ işlemine dayalı uzlaştırma raporuna istinaden karar verildiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ile ilgili yönetmelik hükümleri çerçevesinde, sanığa usulüne uygun uzlaşma teklifi yapılmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık hakkında verilen hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. Kabule göre de; Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan ilamdaki mahkumiyet hükmünün Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2024 tarihli kararı ile düşmesine karar verilmiş olup başkaca tekerrüre esas adli sicil kaydının da bulunmadığının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca, hükmün Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2025 tarihinde karar verildi.