Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/26623 E. 2024/12718 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Dairemizin 02.10.2017 tarih ve 2017/19986 esas, 2017/19298 karar sayılı bozma kararına konu mahkemenin 17.09.2015 tarihli hükmünün sanık tarafından temyiz edilip aleyhe temyiz istemi bulunmadığı cihetle anılan hükümde sanık hakkında Ula Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/104 Esas, 2008/113 Karar sayılı ilamı birinci kez mükerrirliğine esas alınmışken bozma sonrası verilen incelemeye konu hükümde aleyhe olacak biçimde Ula Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/104 Esas, 2008/113 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyeti nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrer olduğu kabul edilerek tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kazanılmış hak ilkesinin ihlal edilmesi, 2. 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca, 20.02.2015 tarihli hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasının yedinci bendinde yer alan ''2.KEZ'' ibaresinin çıkarılması ve yine hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Bozma kararı öncesi yapılan 248,5 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline, bozma sonrası yapılan uzlaştırma gideri 100,00 TL tebligat gideri 25,85 TL olmak üzere toplam 125,85 TL yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.11.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.